Indrukken uit Guatemala

Guatemala is ons eerste spaans-sprekende land in Centraal Amerika. Mexico behoort nog tot Noord Amerika. Hoewel het vast niet alleen door de geografische indeling komt, is Guate een heel ander land dan Mexico.

In Mexico vielen we wel op als toeristen, maar waren de toeristen niet hetgene wat de economie gaande houdt. In steden zoals Zacatecas zal de toerist een belangrijk maar niet doorslaggevend aspect voor de mensen zijn. Daarnaast zijn veel mexicanen rijk genoeg om in eigen land op vakantie te zijn. In Guatemala is dat niet geval. Het 'vakantie'gevoel is daardoor anders.

Het grootste probleem in Guatemala is dat er een enorm geld gebrek is. Volgens mijn spaanse lerares is er een geld gebrek omdat vorig jaar de grootste bank opeens falliet is gegaan. Hoewel de meeste mensen hun spaargeld hebben teruggekregen is er een groot wantrouwen ontstaan ten opzichte van banken. Nu gaan er geruchten rond over de twee-na-grootste bank. Mensen houden liever hun geld bij zich en willen hun spaargeld uit de banken halen, waardoor de banken limieten stellen op de bedragen die je uit de bank kan halen. Nu is dat zo'n 100 euro per keer. Daarnaast worden de automaten tussen kerst en oud en nieuw niet bijgevuld. Het gevolg is dat in een stad als Antigua (zo'n 10 pinautomaten) er nog maar 2 of 3 werken en dat daar enorme rijen voor staan.

Ik had al eerder verteld dat vuurwerk hier enorm belangrijk is. Verder staan hier voor de kerken enorme neppe 'kerstbomen' en het liefst ook nog een levensgrote kerststal. Overal liggen dennenaalden op de grond, een resultaat van het mengen van het catholicisme en het maya geloof. De mensen eten het liefts tamales (rijstprut met vulling gestoomd in een bananenblad) en druivensalade met kerst en oud en nieuw. Deze dagen worden natuurlijk met de familie doorgebracht. Cadeautjes geven is minder belangrijk omdat de families over het algemeen te groot zijn.

Tot slot de taal. Spaans is een erg verandelijker taal. Taco's, enchiladas, tortillas etc zijn in elk land anders. Wat in Mexico een taco is is hier rustig een enchilada enzovoorts. Moeilijk om uit elkaar te houden. In Mexico is een begraafplaats een pantheon maar hier een cemetario (een pantheon is hier een enkel graf). Soms moet je voorzichtig zijn met wat je zegt. We wisten al dat het werkwoord coger (nemen) hier niet gebruikt mag worden vanwege de sexuele betekenis. Daarnaast is in Guatemala een coche geen auto maar een varken. We zijn al gewaarschuwd dat we in El Salvador geen chaqueta mogen komen, tenzij we condooms willen hebben.

De volgende landen die we gaan bezoeken in centraal America zullen ongetwijfeld ook zijn eigen karaktereigenschappen hebben. Ben dan ook erg benieuwd naar het volgende land: El Salvador.

Prettige kerstdagen en een super 2007!

Vanuit een zonnig Panajachel, aan het pittoreske Lago Atitlan een warme kerstgroet van ons. En natuurlijk alvast een super 2007 gewenst met veel mogelijkheden tot reizen!



Wij hebben ons eerste kersteten al gehad, afgelopen vrijdag, met de andere studenten van de taalschool. Was erg gezellig en de gewoonte om hier dennenaalden op de grond te gooien maakte ook dat het zalig rook in de school. Brian, een van de studenten, was helemaal dolgedraaid door de grote hoeveelheid vuurwerk die hier te koop is (gewoon op de markt, terwijl 10 meter verderop een open vuurtje is). Hij had een hoeveelheidje meegenomen naar het feestje waar we met veel plezier naar gekeken hebben.



Gisteren hebben we ons hoogterecord verbeterd tot 3772 meter, we zijn de vulcaan 'santa maria' opgewandeld. Niet heel erg zwaar, slechts de laatste 200 verticale meters waren zwaar, waarschijnlijk door de hoogte.



Ons eerste goede voornemen is dit hoogterecord volgend jaar te verbeteren. Het tweede voornemen is ons geleerde spaans in praktijk te brengen. Als jullie nog andere goede voornemens voor ons weten, dan horen we dat graag!

Quetzaltenango (gelukkig ook bekend als Xela)

Hoewel we ons aardig weten te redden in het spaans en de politieke situatie in Mexico redelijk kunnen bespreken, vonden we toch dat we nog wat opfrissing konden gebruiken. Guatamala is bekend om zijn vele taalcursussen tegen een beschaafde prijs. Hierbij krijg je 5 uur per dag een-op-een les en verblijf je in een gastgezin om ook ´s avonds je spaans te oefenen.

We hadden de keuze tussen San Pedro de Laguna of Xela. Het eerste is een lief klein dorpje aan lago Atitlan waar we gemoedelijk spaans hadden kunnen leren. Xela is de tweede stad van Guatamala en biedt veel varieteit en ook kwaliteit in de spaanse lessen. Uiteindelijk voor het tweede gekozen omdat we hopen dat de culturele programma´s hier wat uitgebreider zijn. Nu hoeven we alleen nog maar te kiezen uit een van de 8 scholen :-).

Vanochtend vertrokken uit het gemoedelijke Antigua en op de bus gestapt. Na wat overstappen en een episode dat mijn rugtas op een andere bus lag dan wij zaten (tja de mannetjes van beiden bussen wilden dat we met hun bus meegingen, eentje verloor geduld en reed weg met mijn tas. Gelukkig is de politie hier erg meewerkend, bij het eerste chechpoint stond mijn tas rustig op mij te wachten), kwamen we aan op het busstation van Xela. Helaas kwam Andreas e toen achter dat ergens gedurende de busrit of op het busstation zijn portomonnee was gestolen. Weg paspoort, rijbewijs, pasjes en geld. Na anderhal uur gezocht te hebben naar een telefoon zijn de pasjes geblokkeerd en is er een proces verbaal opgemaakt. Wel even vervelend maar ja met ons is alles goed.

Morgen (ipv vandaag) gaan we op spaanse schooljacht. Hopelijk vinden we een leuke school met goede docenten, leuke activiteiten en een gezellige gastfamilie.

Reuzelgeur en maneschijn

De laatste tijd krijgen we steeds vaker klachten van vrienden die onze blog niet meer kunnen lezen omdat het voortdurend te goed gaat met ons. Speciaal voor hen een blog met slecht nieuws.

Niet alleen bij onze binnenkomst maar ook bij ons vertrek zijn we gepakt aan de Mexicaanse grens. Zoals jullie weten, heeft de bus ons bij binnenkomst achtergelaten zodat we een inhaalrace met de taxi moesten maken. Bij vertrek moesten we opeens een exittax betalen. Maar de helft van de toeristen in de bus hoefden dat maar te doen. Dus niet helemaal zuivere koffie.

Verder worden we nu versneld Belize uitgejaagd door de regengod Chac, die opeens besloten heeft de hele dag het water uit de lucht te laten vallen. Belize heeft zich gespecialiseerd in 'natuur'bezienswaardigheden. We kunnen dus kiezen: nat regenen (van die vieze klamme natte hitte die je in (sub)tropische gebieden krijgt) of binnen zitten en boek lezen/ tv kijken (als het mag een mini pluspuntje: we hebben nu een kamer met tv!).

Vanwege de regen maar vooral vanwege de oorpijn van Andreas (ja dat ook nog!) hebben we niet kunnen duiken op het mooiste deel van het caribische rif. De oorpijn heeft verder ook een negatief effect op Andreas zijn buien :-)

Tja en als ik dan nu toch aan het klagen ben: jammer dat er zo weinig mensen comments plaatsen op de blog. Je hoeft niet per se in te loggen om een comment te geven. Je kunt ook je comment als anonymous opgeven.

Cave diving in Tulum

Yucatan is the Mecca for divers, because of the presence of so-called cenotes, water holes in the limestone layers of the ground. Normal divers could, but should not enter these caves, as diving in them entails some added risk: in case of emergency you cannot 'just' surface like in other diving. What you need to acquire for a safe dive is additional training, safety reels, double tanks with separate regulators, and 3 lights. Furthermore, divers are limited with regard to air, depth, duration and distance in the cave.



Anyway, this was a good chance for me to extend my diving skills and gain an 'Intro to cave diving' training at Acuatic Tulum. Rebecca did her open water there...

Chicken Pizza

Spelers van het spel Civilization wisten het al, maar Chichen Itza is een Wonder of the World (of bijna, dan). Als fervent Civ speler moest ik natuurlijk Chichen met mijn eigen ogen zien. Indrukwekkende gebouwen, met als hoogtepunt de centrale tempel, die tijdens de midzomer- en midwinterwende 10 minuten lang een schaduw in de vorm van een serpent (Kukulkan, de Maya-naam voor Quetzalcoatl) langs de trap laat zien.

Het dieptepunt was de grote hoeveelheid toeristen: we zitten duidelijk in het meest toeristische gebied van Mexico.

Chiapas en de zapatistas

Vorige week waren we een paar daagjes in San Cristobal de las Casas in de staat Chiapas. Chiapas ligt in het verre zuiden van Mexico, tegen Guatamala aan. De oorspronkelijke maya bevolking is nog sterk vertegenwoordigd in deze staat. Veel van hen spreken geen spaans en willen weinig te doen hebben met de 'spaanse´ manier van leven. Meerdere malen hebben ze gevochten voor een eerlijkere distributie van land. In 1994 hebben de EZLN, bijgenaamd de Zapatistas (naar de vrijheidsstrijder Zapatista gedurende de revolutie van 1910), tijdelijk de macht overgenomen in Chiapas om het land her te verdelen. Uiteindelijk is er na 1997 wat schot (letterlijk en figuurlijk) in de zaak gekomen en veel groot grondeigenaren hebben hun land moeten inleven.

Nu zijn er in de staat een groot aantal kleine dorpjes die zichzelf grotendeels bedruipen. Wij hebben 3 van deze dorpjes bezocht gedurende een tour van het museum Na Bolom. Deze tour liet zien dat het kiezen van je touroperator een groot verschil maakt in de waarde van de tour. Maria, zelf van Maya oorsprong, wist enorm veel te vertellen over de verschillen tussen de mensen in de verschillende dorpen maar ook over de gemeenschappelijke rituelen. Zoals het feit dat ze allemaal hun eigen specifieke klederdracht hebben en dat de meesten zelfs een ander dialect spreken.

In elk dorp hebben we de lokale kerk bezocht. Sinds de herverdeling van land mogen alleen katholieke (met maya invloeden) mensen in de dorpen wonen. Alle mensen die een ander geloof aanhangen moeten verkassen naar een andere plaats, meestal San Cristobal. Zodra je de kerk binnenloopt is het duidelijk dat het katholieke geloof enkele veranderingen heeft ondergaan. Zo is het offeren van verse bloemen gebruikelijk en hangen er grote doeken met verschillende kleuren die o.a. de goden van vruchtbaarheid (groen), reinheid (wit) en leven (rood) vereren. Dit is tegelijkertijd de driekleur van de Mexicaanse vlag, dus die is bij deze ook uitgelegd. Voor Jezus hebben ze een aparte doek, namelijk paars met een streepje. In de laatste kerk die we bezocht hebben, is het katholieke deel grotendeels verdwenen en worden op de grond van de kerk honderden kaarsjes aangestoken, coca cola en posh (alcoholisch drankje) geofferd. Helaas geen mooie foto's van dit spektakel want het nemen van foto's haalt de ziel uit de kerk en is daarom verboden.


Na de herverdeling van land is er een duidelijke poging gedaan om de armoede van de bevolkingsgroep te verminderen. Met hulp uit het buitenland, zoals een groep Nederlanders die de eerste kassen hebben gebouwd, maar ook nu nog met behulp van microkrediet. Het zijn vooral de vrouwen, vertelde Maria, die dit krediet gebruiken om een klein zaakje op te zetten. Er is echter ook nagedacht over de opzet. Zo zijn er afspraken gemaakt over welke producten welke valei mag verbouwen. De eerste vallei die we bezochten had de 'monopolie' op bloemen en de tweede vallei verbouwde voornamelijk verschillende soorten kruiden. Op deze manier hoeven ze elkaar niet kapot te concurreren. Mooi systeem toch.

Een heel ander grappig aspect van de tour was dat we hem samen deden met een ander koppel die zich voorstelde als Rebecca & Andrew (!) uit Engeland. Ook zij waren hun reis begonnen in Alaska.