Denali National Park

We kregen al vragen of we opgegeten waren, maar het is allemaal goed gegaan in Denali. In Seward waren we een Australier tegengekomen die Mount McKinley had beklommen en die raadde ons aan gewoon op de kampeerplekken te kamperen en dagtripjes te doen (in plaats van een backcountry-permit aan te vragen en de wildernis in te trekken). Op zich hebben we het rustig aan gedaan - niet teveel wilde activiteiten, aangezien de Crow Pass Trail toch best pittig was. Her en der wat mooie dieren gezien - het hoogtepunt was een wolf die voor onze neus (wij zaten in de bus) een grondeekhoorntje aan het oppeuzelen was.

Polar bear club

We hebben het gered! Prudhoe Bay & Deadhorse. We zijn naar het topje van alaska (bereikbaar via een weg) geweest en de auto weer veilig terug gekregen! Omdat onze reis van Noord naar Zuid gaat wilde we graag de reis officieel beginnen op het hoogste puntje. Toen we na Denali NP in fairbanks aankwamen zijn we (na een noodzakelijke douche) gelijk op onderzoek uitgegaan. Het bleek dat de bus die we wilde nemen ietwat in prijs gestegen was (van 250 naar 400 dollar) en dat het dus goedkoper zou zijn een auto te huren. Samen met Tom (een aussie) hebben we dus een campertruck gehuurd. Het huren van een auto is niet makelijk aangezien je 500 mijl heen en terug over een gravelweg moet rijden en verhuurbedrijven daar niet happig op zijn. Het voornaamste probleem is dat er 18-tonners met hoge snelheid af en aanrijden en daarbij grote stenen opwerpen die bijvoorbeeld je voorruit kunnen barsten. Maar zoals ik al zei: alles is goed gegaan en de auto is weer heelhuids teruggekeerd naar Fairbanks.





De weg gaat door een aantal verschillende landschappen. Ik vond vooral het landschap na de brooks range, genaamd the north slope, erg gaaf. zo ver het oog strekt alleen maar lage tundra bosjes en gras waarover de kariboe rustig rennen. Op dit stuk hadden we goed weer en konden we makkelijk 30 mijl ver kijken.

Deadhorse is een werkdorp voor de omliggende olievelden en is zodoende niet de moeite van de reis waard. Wat wel leuk is dat je, na een verplichte toer over de olie productie, een duik kan nemen in de arctische zee. Het water is zo'n 2 graden - niet de meest geschikte temperatuur voor een zwemtochtje. Nadat je geheel onder water bent geweest ben je officieel lid van de polar bear club. Daar wilde wij wel lid van worden en na een ijskoude duik in het water ...



Op de terugreis nog gestopt bij de Chena hot springs, waar de temperatuur van het water ongeveer 40 graden is. Wel een overgang na de oceaan :-)

Trails ten zuidwesten van Anchorage

Totdat wij foto's kunnen plaatsen, kun je alvast een indruk krijgen van de Crow Pass Trail. In tegenstelling tot wat op de site staat hebben we er drie dagen over gedaan. Twee dagen wandelen is wel erg bits met 15+ kilo op de rug... tja, ondanks alle goede voornemens hebben we toch teveel meegenomen.




Zometeen gaan we de Lost Lake Trail combineren met de Primrose Trail. Hopelijk kunnen we iemand vinden die ons een lift daarheen geeft, want het ligt nogal buiten Seward.

How to recognise a bear...

There are quite a lot of people walking around with shotguns in case they find a bear. Others carry mace. However, lots of people walk around with so-called bear-bells that supposedly scare the bears off.
We were told that the bells are quite effective against black and brown bears - less so against grizzleys. When trekking through the backcountry you should watch out for bear scat. Scat of black bears can be recognised by the remains of plants, nuts and berries - occasionally small rodents. Brown bears' scat has a lot of fish bones in it. Grizzley scat can be identified by the bells that are in it...

Fact is that the only bear we saw until now was one from the boat...

UPDATE: these are the bears we saw in Denali

een korte update

Weinig tijd nog in het internetcafe. een korte update dus. Een dezer dagen maar eens rustig gaan zitten en een stukje schrijven. we hebben al heel wat meer wild gezien. Echt super gaaf. Gisteren zijn we op een boottocht gegaan vanuit Seward. We hebben een half uurtje gekeken naar spelende bultrug walvissen. Verder orka's, zee otters en een zwarte beer. Het was voor het eerst in 3 weken zonnig dus het was erg lekker op de boot.




Vanuit Anchorage een 3 daagse wandeltocht gedaan die best wel zwaar viel met de rugtassen. De eerste twee dagen langs een rivier gewandeld en daarna een pas over. vooral die derde dag was super. de wolken waren weggetrokken en we hadden schitterend uitzicht over de gletsjers en bergen. binnekort plaatsen we wel wat foto's hiervan. Op de tweede dag moesten we een rivier doorkruisen. onvoorstelbaar koud! hoewel maar 40 meter breed verloor je na 10 meter al de zin om door te lopen. puur op motivatie kom je dan aan de overkant aan waar spontaan je benen in brand lijken te staan. Weer een ervaring rijker.



De laatste paar dagen een beetje uitgerust en nu gaan we twee dagen rustig wandelen waarna we verkassen naar Denali NP. Als we in Fairbanks zijn aangekomen zullen we een echte update schrijven en wat foto's plaatsen.

groeten
Andreas en Rebecca

Anchorage

Na een zeer lange reis eindelijk aangekomen in alaska. Gisteren waren we als een natte doek maar vandaag ging het al een stuk beter. We hebben vandaag ons eerste wild al gespot: twee mooses gezien die langs een fietspad stonden. Erg leuk! Het fietsen was ook leuk: echte coasters gehuurd (van die typische jaren 50 fietsen) en een stuk van de stad verkend en door een langlauf park heen gefietst. Mountainbikes waren handig geweest maar ja.



Het is hier amerikaans; alles is groot, de koffie, de wegen en de auto's. Weer even wennen dat iedereen je vraagt hoe het gaat maar dat niemand geinteresseerd is in het antwoord. maar ze zijn natuurlijk meestal wel aardig!

Verder vandaag alle dingen gekocht die we vergeten waren en dat waren er best veel :-). Op zich gezien ons snelle vertrek niet zo raar maar wel een beetje jammer.

Morgen gaan we een aantal dagen wandelen om te zien of we nu echt alles hebben. het wordt een pittige wandeling met een rivieroversteek. We zijn benieuwd!!

Groetjes
Rebecca

Bijna weg

Nog maar 3 nachtjes slapen en dan is het zo ver: de reis langs de pan-american highway kan beginnen. Tot nu toe te weinig voorpret gehad. Werk netjes afronden, alles rondom het proefschrift goed regelen zodat de paranimfen niet zoveel meer hoeven te doen en tot slot het huis leeg en schoon opleveren, heeft tot nu toe het merendeel (zo niet alle) tijd opgeslokt. Daarnaast voelt het alsof we gewoon twee maanden op vakantie gaan. In september zijn we immers weer terug in NL voor mijn promotie.Vanaf dinsdagochtend, als we eenmaal op schiphol staan, gaat de stemming er vast goed inkomen. Het volgende berichtje zal ongetwijfeld uit alaska komen :-)