Zuid Chili

De laatste paar weken waren voor mij een herhaling van zetten. Gelukkig waren het ook vorige keer hoogtepunten van mijn reis naar Chili en was het herhalen ervan zeker geen straf. Als eerste hebben we 3,5 dagen op de boot gezeten om naar het zuidelijkste deel van Chili te gaan. Aangezien er geen weg door dit deel van Chili loopt is de boot de enige manier om overland te reizen zonder Argentinie in te gaan. Het leven op de boot bestaat uit uitslapen, veel eten, in de wind genieten van het uitzicht en veel kaart- en dobbelsteenspelletjes. Kortom een prima voorbereiding om 5 dagen te gaan wandelen in Parque Nacional Torres del Paine (TdP).

In de zomer is TdP enorm druk. Volgens de ranger beginnen er elke dag 200 mensen met de meest populaire wandeling: de W. Dat is op de smalle paadjes en kampeervelden echt veel te veel. Wij waren dan ook blij dat het winter is en dat we met 8 mensen begonnen en uiteindelijk met zijn 4-en de wandeling zijn geeindigd (de anderen 4 hadden minder dagen en liepen dus wat sneller). We hadden schitterend weer met blauwe lucht en zon. Alleen de laatste dag werden we verrast door een sneeuwstorm waardoor we de mirador van de Torres moesten overslaan. Al met al een zeer geslaagde laatste wandeling van onze reis.

Volgens mij hebben we in 5 dagen nog nooit zoveel regels overtreden als in dit park. Op 2 avonden hebben we een vuurtje gestoken om het een beetje warm te maken (temperaturen rond het vriespunt). Een avond hebben ¨ingebroken¨ in een refugio en binnen geslapen. Echt inbreken is het niet als de eigenaren een raam laten openstaan en de hele wereld weet hoe je binnen moet komen. Als dank hebben we goed schoongemaakt en het netter achtergelaten dan dat het was.

Al vanaf Alaska wordt ons voorgehouden dat we moeten uitkijken voor de poema. Tot nu toe is het ons nog niet gelukt er eentje te zien. In TdP lag er zoveel sneeuw op de wandelpaden dat we in ieder geval meerdere malen de sporen van de poema vonden. Niet helemaal hetzelfde maar een stuk beter dan niets. Tijdens de lunch op de tweede dag hadden we ook nog het geluk om een enorme lawine voor onze neus langs te zien schuiven. Diezelfde avond hoorden we het geluid van een lawine die wel een minuut duurde. Vijf minuten later kwam de enorme kou van de lawine door het kamp heen waaien waardoor we allemaal wat dichter op het kampvuur gingen zitten.