Buenos Aires & Home Sweet Home

Het is altijd een beetje raar om nog een bericht te schrijven als het feitelijke verhaal allang is afgelopen: op 17 augustus zijn we weer terug gekomen in Nederland en ik zit thuis achter de PC dit verhaaltje te tikken. Het is wel vreemd, want we zitten nog in de reis-modus. Het vliegritje van Argentinië naar Nederland leek gewoon weer een volgende stap in onze reis en we zullen volgende week waarschijnlijk wel het gevoel krijgen dat we maar weer eens door moeten.

Maar goed, Buenos Aires is een fantastische wereldstad, die zich makkelijk met New York, Parijs of Rome kan meten. Voor ons was het vooral veel rondlopen, een tango-show, argentijns biefstuk met wijn, argentijs biefstuk met wijn en argentijns biefstuk met wijn. Zeker de moeite waard voor een lang of kort bezoekje.

Weer terug in Nederland valt ons vooral op dat de mensen zo lang zijn en toch ook wat blanker dan we ons hadden herinnerd. Gelukkig zijn de twee iraanse winkeliers om de hoek nog hier, zodat we in ieder geval van goede groente en lekkere delicatessen verzekerd zijn. Ach ja, en what's next??? Ethiopië, de Stan-landen, er is nog zoveel te zien!

Bookworms retired

It seems we have lost all our will to blog in English... however, I'll end up with the last bookreview in English, just because. So, here's an overview of the books we have read in the last section of our travel. Again, Spanish books took us at least 3x more time to finish.

Susan Orlean, The Orchid Thief
A profile of Florida orchid grower, breeder, and collector John Laroche. It seems there are a lot of people obsessed by orchids. Nice mix of different stories of orchid-collectors.

Gabriel Garcia Marquez, Cronica de una muerte anunciado
Colombian tale of honour and revenge, described in a very slow and explicit way. Beautiful verbal painting of the world.

Koren Zailckas, Smashed - growing up a drunk girl
A girl who starts abusing alcohol from her 14th age onward and finds it very difficult to function without. Interesting and shocking too.

Bill Bryson, A walk in the woods
The author wants to walk the 2000+ mile Apalachian Trail, and fails. But he does write very nicely about the parts of the trails he does see, the people he meets, and long-hiking 'culture'. Fun, especially if you like hiking.

Phra Peter Pannapadipo, Phra Farang
Succesful businessman turns buddhist and moves to Thailand. Here he finds out that it is not very easy and sometimes being a buddhist monk is more mundane than he thought.

Gabriel Garcia Marquez, El colonel no tiene quien le escribe
Yet another slow and deliberate story by Marquez. A colonel has served in the army and is waiting for his pension... for the last 20 years. Every week he goes to the postoffice, but finds that noone has written him the long-awaited letter.

Kurt Vonnegut, A man without a country
Cynical observations about the state of the world. If you agree with him, quite funny and sad at the same time.

Maya Angelou, I know why the caged bird sings
Black girl grows up in the south of the United States. Incredible to read how segregation worked not so very long ago.

Margaret Atwood, The handmaiden's tale
Dystopian novel about a society where infertility is a great problem. People have sought their refuge in hard-core religion and bizarre institutionalised fertilisation rituals. It's a brave new 1984.

Rudyard Kipling, Captain Courageous
Rich spoilt brat falls from his luxury steamer and ends up in a fishing boat. Here he learns the value of honest hard work. Difficult to read.

Chinua Achebe, No longer at ease
Village man who has studied in England returns to Nigeria and finds out that he does not agree with the way his fellow countrymen run their country. Interesting.

Hermanos Grimm, Cuentos de Grimm
All the famous stories like Hansel & Gretel, Frau Holle, Bremer Stadtmusikanten... just slightly more challenging because in Spanish.

William Gibson, Neuromancer
Sci-fi classic still sounding futuristic after the fact. Gibson is often credited for inventing cyberspace. Not quite true, I believe, but certainly not a bad read.

Davar Ardalan, My name is Iran
Half-Iranian, half-American woman describes her families and their tries and tribulations going back and forth from Iran to the USA. Interesting, but unfortunately the author is also clearly of the opinion that her story is very interesting and her family quite unique, which makes her sometimes a little arraogant.

Michael Crichton, Next
A collection of stories about what can go wrong with commercialised bio/genetic engineering. Very interesting case studies, but not very well written and certainly not very coherent. Only read this if you are interested in the topic and potential problems arising.

Chuck Palahniuk, Survivor
Weird story about the sole survivor of a religious death-cult. The question is, whether he will commit suicide just like he was programmed to do. In the meantime he turns into a media celebrity and meets lots of weird people (which is typical Chuck Pahlaniuk style).

Toby Green, Saddled with Darwin
Young philosophy student tries to follow in the footsteps of Darwin's travels overland in Patagonia. Good travel book and interesting insights in the countries visited from a not-your-usual-tourist point of view.

Edgar Allan Poe, Stories
Dark and sinister (which is basically also dark). Slightly old-fashioned writing style (which is not strange, of course): often a lengthy introduction is given to make the story seem more enigmatic; however, these introductions often have little to do with the stories themselves.

Lana Citron, Transit
Chuck Palahniuk-type story about revenge and mistaken identities. Quite original.

Blauwe ijsbergjes in El Calafate

We hebben een beetje genoeg gekregen van de lange busreizen. Hoewel de meeste busritjes tussen de 1 en 6 uur duurden, hebben we ook geregeld tussen de 12 en de 20 uur in de bus gezeten om van A naar B te komen. Nu de reis bijna is afgelopen, en we ons doel (overland van Prudhoe Bay naar Ushuaia) bereikt hebben, vinden we het prettiger om ons per vliegtuig te verplaatsen.

Een van de attracties van Argentinie is de Perito Moreno gletsjer. Een van de twee nog groeiende gletsjers van Zuid Amerika en UNESCO werelderfgoed. Het is tevens onze laatste bestemming voordat we nog een paar dagen gaan loungen in Buenos Aires. In plaatst van 20 uur bussen hebben we een vlucht van de leger-maatschappij LADE genomen. Het leuke is dat ze met Fokkers vliegen waardoor je onder de vleugel zit en dus de kracht die op de wielen terechtkomt tijdens het landen goed kan zien. LADE biedt een goedkope vliegservice aan voor de bevolking, niet zozeer voor winst maar om mensen een mogelijkheid te geven relatief goedkoop door het land te reizen. Dit heeft als gevolg dat we eigenlijk in een ¨stop-vliegtuig¨ zaten met elke 30 minuten een tussenlanding.
Gisteren hebben we de gletsjer bezocht. Het is een indrukwekkend schouwspel van druk en licht waardoor je blijft kijken. Foto´s zijn in deze altijd beter dan woorden:

Zometeen met het vliegtuig door naar Buenos Aires. Ditmaal is het 3 uur vliegen ten opzichte van een 40-uurige busrit. Aangezien we al over 5 dagen naar huis spenderen we liever geen 2 dagen meer in de bus. Op vrijdag zijn we dus weer thuis. Ik heb er zin in om iedereen weer te zien, maar het lijkt me wel raar om weer een vaste plek te hebben. De gedachten gaan dus stiekem weer uit naar een volgende reis.

Enjoy yourself, it is the end of the world

Nog even in de laatste 10 dagen wat mijlpalen gezet: we zijn bijna bij het uiteinde van het continent geweest.

Daarnaast hebben we ook (50 meter verderop) het midden van Chili bereikt; tenminste, als je het betwiste stuk Zuidpool meerekent. Uiteindelijk zijn we in Ushuaia beland. Dit is volgens eigen zeggen de meest zuidelijke stad van de wereld. In het nabijgelegen Parque Tierra del Fuego hebben we uiteindelijk ons zuidelijkste punt bereikt. De foto toont dat we zo´n 17,848 kilometer hebben afgelegd, zoals de vogels vliegen. Google Maps vertelt ons dat onze reis eerder rond de 25,000 kilometer was...

De cirkel is bijna rond... bij de gletsjer Perito Moreno hebben we deze foto genomen. Lijkt die een beetje op een van onze eerste foto´s uit Alaska??

Zuid Chili

De laatste paar weken waren voor mij een herhaling van zetten. Gelukkig waren het ook vorige keer hoogtepunten van mijn reis naar Chili en was het herhalen ervan zeker geen straf. Als eerste hebben we 3,5 dagen op de boot gezeten om naar het zuidelijkste deel van Chili te gaan. Aangezien er geen weg door dit deel van Chili loopt is de boot de enige manier om overland te reizen zonder Argentinie in te gaan. Het leven op de boot bestaat uit uitslapen, veel eten, in de wind genieten van het uitzicht en veel kaart- en dobbelsteenspelletjes. Kortom een prima voorbereiding om 5 dagen te gaan wandelen in Parque Nacional Torres del Paine (TdP).

In de zomer is TdP enorm druk. Volgens de ranger beginnen er elke dag 200 mensen met de meest populaire wandeling: de W. Dat is op de smalle paadjes en kampeervelden echt veel te veel. Wij waren dan ook blij dat het winter is en dat we met 8 mensen begonnen en uiteindelijk met zijn 4-en de wandeling zijn geeindigd (de anderen 4 hadden minder dagen en liepen dus wat sneller). We hadden schitterend weer met blauwe lucht en zon. Alleen de laatste dag werden we verrast door een sneeuwstorm waardoor we de mirador van de Torres moesten overslaan. Al met al een zeer geslaagde laatste wandeling van onze reis.

Volgens mij hebben we in 5 dagen nog nooit zoveel regels overtreden als in dit park. Op 2 avonden hebben we een vuurtje gestoken om het een beetje warm te maken (temperaturen rond het vriespunt). Een avond hebben ¨ingebroken¨ in een refugio en binnen geslapen. Echt inbreken is het niet als de eigenaren een raam laten openstaan en de hele wereld weet hoe je binnen moet komen. Als dank hebben we goed schoongemaakt en het netter achtergelaten dan dat het was.

Al vanaf Alaska wordt ons voorgehouden dat we moeten uitkijken voor de poema. Tot nu toe is het ons nog niet gelukt er eentje te zien. In TdP lag er zoveel sneeuw op de wandelpaden dat we in ieder geval meerdere malen de sporen van de poema vonden. Niet helemaal hetzelfde maar een stuk beter dan niets. Tijdens de lunch op de tweede dag hadden we ook nog het geluk om een enorme lawine voor onze neus langs te zien schuiven. Diezelfde avond hoorden we het geluid van een lawine die wel een minuut duurde. Vijf minuten later kwam de enorme kou van de lawine door het kamp heen waaien waardoor we allemaal wat dichter op het kampvuur gingen zitten.