El Salvador

is een klein landje tussen Guatemala, Honduras en stille zuidzee in. Oorspronkelijk wilden we hier zo´n twee weken doorbrengen, maar vanwege paspoort-gedoe is het uiteindelijk wat korter geworden. Het voordeel van zo´n klein land is dat er a) bijna alles in dagtripjes vanuit de hoofdstad te doen is en b) er niet heel veel te doen is. Vanuit San Salvador hebben we elke dag een ander nummer bus genomen naar een andere leuke bestemming.

El Salvador heeft precies 1 locatie op de werelderfgoedlijst staan en daar zijn ze dan ook erg trots op: Joya de Ceren. Dit is een maya-dorp wat a-la-pompeii is bedekt onder een groot laag stof en daardoor helemaal bewaard is gebleven. Een van de ontdekkingen was dat ze nu nog steeds exact dezelfde staple-goederen verbouwen en op exact dezelfde manier (afstand tussen de planten enzo). En ze hadden in die tijd ook al een sauna om te genieten van een dag hard werken (of voor zuiveringsrituelen maar dat is minder leuk). Een Amerikaanse mevrouw vroeg verschrikt of mannen en vrouwen dan samen in de sauna zouden zitten :-).

Suchitoto is een klein dorpje gelegen aan een schitterend meer. Het lokale museum wordt gerund door Dr. Alejandro Soto, de meest bekende filmmaker van het land. Hij heeft vele werken gekregen van Salvadoreense schilders, welke hij allemaal trots opnoemde. Alleen jammer dat we nog nooit gehoord hadden van al die schilders. Tot slot toonde hij ons zijn ´arrogantotheek´ waar hij al zijn prijzen en onderscheidingen (o.a. van de Spaanse koning en de Franse president) had staan. Een aparte maar zeker leuke tour.

Op een avond lagen we lekker op bed te relaxen en tv te kijken toen opeens alle buitenlandse kanalen op zwart gingen. Alleen de Salvadoreense kanalen waren goed te ontvangen en lieten allemaal hetzelfde zien. Toen we aan de señora vroegen wat er aan de hand was, bleek dat de president zijn half-termijn toespraak zou gaan houden en dat dan de andere kanalen worden geblokkeerd :-). En inderdaad na een half uur gelul over enorme voortgang enzovoorts deden alle kanalen het miraculeus weer.

De dollar is de officiele munt in het land waardoor we ons gestolen ´noodgevallen geld´ weer konden aanvullen. Pinnen was leuk, biljetten van 20 kunnen al nauwelijks gewisseld worden dus gaf de pin-automaat netjes 250 dollar in biljetten van 5 dollar, een enorme stapel. Sinds deze zomer is het toeristenvisum van 90 dagen geldig voor Guate, Salvador, Honduras en Nicaragua wat betekent dat we op deze grenzen geen stempels meer krijgen in ons paspoort. Dat vind ik wel erg jammer want ik ben een stempelspaarder. Over een maand als we naar Costa Rica gaan krijg ik dus weer een stempeltje erbij!