Ordnung muss sein!
Mijn vrienden en collega´s zullen het wellicht niet geloven, maar ik ben er achter gekomen dat ik van orde houd. Na lang en hard erover nagedacht te hebben, ben ik tot de conclusie gekomen dat landen vooruit komen doordat dingen geregeld zijn.
Het feit dat we half Antigua hebben afgelopen om een fax te vinden die ook naar Nederland kon bellen = zodat ik Visa de opdracht kon geven het frauduleuze gebruik van mijn creditcard te traceren = houdt mensen wel bezig, maar niet op een productieve manier. Mensen moeten tijd en moeite steken in het vinden van de juiste busverbindingen, de bijbehorende prijzen en vertrektijden, en of de pinautomaat wel genoeg geld uitspuwt vandaag.
Nee, neem dan El Salvador: het bussysteem is overzichtelijk opgezet, iedere bus heeft een nummer en een route. Dat is duidelijk. Dat voorkomt lang zoeken en rondvragen. Grappig eigenlijk, hoe zoiets kleins als een nummer voor een bus de mate van orde en dus mijn welbehagen verhoogt.
Gelukkig kwamen we er achter dat die orde niet alleen een verschil van landen is. Bij het afhalen van mijn paspoort bleek dat niemand in de Nederlandse ambassade de kluis open kon krijgen; degene die het normaalgesproken deed zat bij de tandarts. De Guatemalteekse immigratiedienst had de nieuwe stempels zo gepiept, tenminste, toen de stempelaarster van haar lunchpauze terug was...
Ach, nu ik weer mijn paspoort terug heb zie ik wel weer de charme van chaos in. Daarom wordt het tijd dat we dit overgeordende land El Salvador weer verlaten en ons onderdompelen in de woeste onberekenbaarheid van Honduras. Met bus 129 naar de grens en dan zien we wel...
Het feit dat we half Antigua hebben afgelopen om een fax te vinden die ook naar Nederland kon bellen = zodat ik Visa de opdracht kon geven het frauduleuze gebruik van mijn creditcard te traceren = houdt mensen wel bezig, maar niet op een productieve manier. Mensen moeten tijd en moeite steken in het vinden van de juiste busverbindingen, de bijbehorende prijzen en vertrektijden, en of de pinautomaat wel genoeg geld uitspuwt vandaag.
Nee, neem dan El Salvador: het bussysteem is overzichtelijk opgezet, iedere bus heeft een nummer en een route. Dat is duidelijk. Dat voorkomt lang zoeken en rondvragen. Grappig eigenlijk, hoe zoiets kleins als een nummer voor een bus de mate van orde en dus mijn welbehagen verhoogt.
Gelukkig kwamen we er achter dat die orde niet alleen een verschil van landen is. Bij het afhalen van mijn paspoort bleek dat niemand in de Nederlandse ambassade de kluis open kon krijgen; degene die het normaalgesproken deed zat bij de tandarts. De Guatemalteekse immigratiedienst had de nieuwe stempels zo gepiept, tenminste, toen de stempelaarster van haar lunchpauze terug was...
Ach, nu ik weer mijn paspoort terug heb zie ik wel weer de charme van chaos in. Daarom wordt het tijd dat we dit overgeordende land El Salvador weer verlaten en ons onderdompelen in de woeste onberekenbaarheid van Honduras. Met bus 129 naar de grens en dan zien we wel...

2 reacties:
Blijkbaar is er een bepaald optimum ;-)
lieve andreas, dat wist je toch al wel!! annemieke
Een reactie posten
Aanmelden bij Reacties posten [Atom]
<< Homepage