Vulkaan Cerro Negro

Is weliswaar een kleintje onder de vulkanen maar ter compensatie wel een van de meest actieve vulkanen in midden Amerika. Met een frequentie van eens per acht jaar ontploft dit kleintje. De laatste was in 1999, dus ze zitten tot in Leon (25 km verderop) te wachten op het stof en de giftige dampen. Voor ons voldoende reden om nog maar eens een vulkaan te beklimmen. Hiervoor hebben we besloten met de tour van Quetzaltrekkers (ook actief in Guatemala) mee te gaan. Voornamelijk omdat al hun winst ten goede komt aan straatkinderprojecten.
Omdat er per dag maar 1 bus gaat naar onze bestemming stonden we om 04.15 (in de ochtend) al bij Quetzaltrekkers op de stoep. Dat was gelijk het enige minpunt van de tour. De vulkaan is helemaal zwart (van de lava en het stof) en na anderhalf uur klimmen stonden we boven op de 724 meter hoge vulkaan in de krater te kijken. Toen kwam het ´spannende´ gedeelte, namelijk het van de vulkaan naar beneden rennen. Het steile deel is 400 meter met een hoek van ongeveer 40 graden. Dus als je valt liggen je benen en je armen open. Ik ben extra voorzichtig geweest en heb het zonder vallen gehaald :-). Een of andere Fransman heeft een paar jaar geleden een snelheidsrecord gebroken op de fiets van de vulkaan af, waarna prompt zijn vooras brak en hij de rest van de weg naar beneden is gevlogen :-) (niets ernstigs gebeurd).
Daarna rustig wat gelunched en teruggewandeld in de hitte (momenteel is het in Leon rond de 30-35 graden in de schaduw). Na een frisje met de bus teruggehobbeld naar de stad en vervolgens een flinke lading stof weggedouched. Koude douches zijn dan opeens erg lekker!